Bir şehrin en zengini öldüğünde, tellallar sokaklara dökülüp; 'Ey
ahali',
diye bağırmışlar. 'Biliyorsunuz Veli Efendi öldü. Bir vasiyeti var.
Ahiret
hayatına alışabilmek için, kendisine bir günlük yardımcı arıyor. Kim ki,
mezardaki ilk gecesini onunla beraber girerse, Veli Efendiye ait
servetin
yarışı kendisine verilecektir. Ey ahali, duyduk duymadık demeyin....
Tellalların bütün çabasına rağmen kimse bu parlak, fakat korkulu
vasiyete
kulak vermemiş. Ama sonunda, şehrin en fakir sırt hamallarından birisi
çıkmış ortaya. Adamcağız bakmış ki, hayatta zaten sırtındaki küfesinden
ve
ipinden başka bir şey yok. O halde 'hamal olarak yatıp, ertesi sabah
zengin olarak kalkarım' diyerek razı olmuş... Genişçe bir mezara, iyice
kefenlenen zengini ve yanına hamalı yatırmışlar. Az sonra sual melekleri
gelmiş 'İkisi de bize emanet' diye konuşmuşlar. 'Zengin nasıl olsa
kalacak, şu hamaldan başlayalım.'
Sormuşlar
'Dünyada malin mülkün var mıydı?'
'Alay etmeyin' demiş, hamal. 'Sırtımdaki küfeden ve ipten başka hiçbir
şeyim olmadığını siz de bilirsiniz.'
'Peki diye eklemiş melekler, 'o ipi ne karşılığında aldın?
Sonra küfeyi ne is gördün de nasıl elde ettin?'
Anlatmış hamalcağız.
'Beş kişinin malını 10 kurusa taşıdım. İkisini yedim, Sekizini
sakladım.
Ertesi gün de ayni isleri yaptım. Yemedim içmedim, ucuza taşıdım ve
bunları aldım.'
Melekler
Çık demişler, çık... Olmadı.... Hasan Efendiden aldığın para, hak
ettiğinden çok düşük. Biz ondan bunun hesabini soracağız. Mehmet
Efendiyle
de ucuza anlaşmış ve ucuza taşımışsın....'
İyi ama diye cevaplamış hamal, hak ettiğim parayı isteseydim bana
taşıttırmazdı. Taşıttırmayınca da aç kalırdım...'
'O bizim isimiz' demiş melekler, 'nasıl olsa buraya o da gelecek. Biz
senin adına ona sorarız.'
Melekler, hamal'ı sıkıştırmaya devam etmiş.
'Söyle bakalım, aldığın paranın kaçını yedin, kaçını sakladın?'
'On kuruş aldı isem, yarısını sakladım... iki kuruş aldı isem, bir
> > > kurusunu biriktirdim...'
'Çık' demiş melekler... 'Yine olmadı, hem ucuza taşımışsın, hem de
gıdandan kesmişsin... Yani sen, kendi nefsine zulmetmişsin... Nefsine
zulmetmek de günahtır, bilmez misin?...'
Hamalcağız ne cevap vereceğini düşünüp ecel terleri dökerken, sabah
olmuş. Açılan mezardan yukarıya bir bakmış ki, bütün millet orada...
Kadı
Efendi ve şehrin mehter takimi da kendisini bekliyor. Bir kıyamet ki
sormayın.'Kutlu olsun' demişler... 'Bu gece kimsenin yapamayacağı bir
isi
başardın ama bak artik zengin oldun.'
Yooo', diye bağırmış hamal. 'İstemem, sizin olsun... Ben, bir iple
küfenin hesabını sabaha kadar veremedim, Ya o kadar servetim olsaydı ne
yapardım?

saol pylaşım için utku....

hmmmm güzelmiş...saol

nedemek önemli değil...