çanakkale savaşından göz yaşartan bir mektup

Üsteğmen Faruk, cepheye yeni gelen askerleri denetlerk en, bir yandan da
onlarla Sohbet ediyor, ' Nerelisin?' gibi sorular soruyordu .
Gözleri bir ara, saçının ortası sararmış bir delikanlıya takıldı Yanına
çağırdı ve merakla sordu:
" Adın ne senin evladım?" dedi.
" Ali, komutanım" dedi.
" Nerelisin?"
" Tokatlıyım, komutanım, Tokat'ın Zile kazasındanım..."
" Peki evladım,bu kafanın hali ne?
Saçlarının ortası neden kırmızı boyalı böyle?"
" Cepheye gelmeden önce anam saçıma kına yaktı komutanım. Neden yaktığını
da bilmiyoru m."
" Peki dedi üsteğmen. "Gidebilir isin Kınalı Ali."
O günden sonra Ali'nin adı Kınalı Ali oldu.
Cephede tüm arkadaşları forumgil Kınalı Ali demekle yetinmiyo r, saçındaki kınayı da
alay konusu yapıyorlardı. forumgil Kınalı Ali, arkadaşlarına karşı sevecen ve dürüst
tutumu sayesinde, kısa sürede hepsinin sevgisini kazandı.
Bir gün memleketi ne mektup göndermek için arkadaşlarından yardım istedi.
" Anama, babama burada iyi olduğumu bildirmek istiyorum .
Ama okumam yazmam yok. Biriniz yardım edebilir misiniz?"
Biri değil, birçok arkadaşı yardıma geldi.
" Sen söyle biz yazalım" dediler.
Kınalı Ali söylüyor, forumgil bir arkadaşı yazıyor, diğeri de Söylenenlerin doğru
yazılıp yazılmadığını denetliyo rdu.
" Sevgili anacığım, babacığım hasretle elleriniz den öperim. Ben burada çok
iyiyim, beni sakın merak etmeyin."
Kız kardeşini, kendinden küçük erkek kardeşinin sağlığını ve hatırını
sorduktan sonra, köydeki herkesin burnunda tüttüğünü ve kimsenin kendisini
merak etmemesin i söyledikten sonra, Biz burada var oldukça bilesiniz ki
düşman bir adım bile ilerleyem eyecektir tümcesi ile bitiriyor du.
Tam zarf kapatılırken Ali " iki üç satır daha ekleteceğini" söyleyerek
Mektubun sonuna şunları yazdırdı.
" Anacığım, beni buraya gönderirken kafama kına yaktın ama, Burada
komutanla rım da, arkadaşlarımda benle hep dalga geçiyorlar. Cepheye gitmek
sırası yakında inşallah kardeşim Ahmet'e gelecek, Onu gönderirken sakın
kına yakma saçına. Burda onunla da dalga geçmesinler. Tekrar ellerinde n
öperim anacığım."
Gelibolu'da savaş giderek şiddetleniyordu. ingilizle r kesin sonuç almak
için tüm güçleriyle forumgil yükleniyorlardı. Cephede savaşan askerleri miz önceleri
birer, birer, sonraları beşer,beşer,
Onar, onar şehit oluyorlar dı. Gelen destek güçleri de yeterli olmuyor,
onlarında sayıları giderek azalıyordu.
Gelibolu düşmek üzereydi. Kınalı Ali'nin komutanı bu durum karşısında
çaresizdi. Kendi bölüğü henüz sıcak temasa hazır değildi. Genç erlerine
insan bedeninin süngü ve mermilerl e orak gibi biçildiği bu cepheye
göndermek zorunda kalmaması için Allah'a dua ediyordu.
Komutanla rını düşünceli ve sıkıntılı gören Kınalı Ali ve arkadaşları,
komutanla rına gidip, ondan kendileri ni cepheye göndermesini
istediler .Askerler inin ısrarları üzerine komutanla rı daha fazla direnemed i
ve ölüme gönderdiğini bile, bile bu istekleri ni kabul etmek zorunda kaldı.
Kınalı Ali ve arkadaşları, sevinç çığlıkları atarak cepheye hayır,
bile,bile ölüme gidiyorla rdı.
O gün güle oynaya Gelibolu cephesind e ölümle buluşacakları yere koşan
Kınalı Ali'nin bölüğünden forumgil
tek kişi geri dönmedi. Gidenleri n tümü şehit
olmuştu. Bu olaydan kısa bir süre sonra Kınalı Ali'ye anne, babasından
mektup geldi. Onun yerine komutanı aldı mektubu ve buruk bir ifade ile
okumaya başladı. Cepheye gitmeden önce arkadaşlarına yazdırdığı mektubuna
aile adına babası yanıt veriyordu .
" Oğlum Ali, nasılsın, iyi misin? Gözlerinden öperim, selam ederim. Öküzü
sattık, parasının yarısını sana gönderiyoruz, yarısını da yakında cepheye
gidecek küçük kardeşine veriyoruz . şimdi öküzün yerine tarlayı ben
sürüyorum. Fazla yorulmuyo rum da. Sen sakın bizi düşünme."
Babası mektupta köydeki forumgil herkesten akrabalarından haberler verdikten sonra
"şimdi * sana diyeceği var" diyerek sözü ona bırakıyordu.
Mektubun bundan sonraki bölümü Kınalı Ali'nin anasının ağzından yazılmıştı
şöyle diyordu anası:
" Oğlum Ali, yazmışsın ki kafamdaki kınayla dalga geçtiler. Kardeşime de
yakma demişsin.
Kardeşine de yaktım. Komutanla rına ve arkadaşlarına söyle senle dalga
geçmesinler.

Bizde üç işe kına yakarlar;

1 - GELINLIK KIZA, GITSIN AILESINE, ÇOCUKLARINA KURBAN OLSUN DIYE
2 - KURBANLIK KOÇA, ALLAH'A KURBAN OLSUN DIYE
3 - ASKERE GIDEN YIĞITLERIMIZE, VATANA KURBAN OLSUN DIYE...

Gözlerinden öper, selam ederim. Allah'a emanet olun
" Ali'nin mektubu forumgil okunurken ve çevresindeki herkes onu dinlerken, hıçkıra,
hıçkıra ağlıyordu... "
(Bu mektubun aslı Çanakkale Müzesindedir.)

Ayrıntılı Konu Bilgileri

	Konu BaşlığıKonu: çanakkale savaşından göz yaşartan bir mektup	Cevap SayısıCevap Sayısı: 0 cevap var
	Okunma SayısıOkunma Sayısı 90 defa	Konuyu Görüntüleyenler0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

	Gönderen	Konu: çanakkale savaşından göz yaşartan bir mektup (Okunma Sayısı 90 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.