İzmir'de yaptığımız ilk trekkinglerden birindeyiz. Yedi kişi kamp yerinde fazla oyalandığımızdan olacak dönüşte karanlığa kaldık, ay ışığı çevreyi aydınlatıyor bereket, elimizde baton olarak kullandığımız sopalar ile bir tepenin yamacında ki patikadan konuşa konuşa ilerliyoruz, köy ışıkları ileride... bir süre sonra gecenin sessizliğini köpeklerin canhıraş havlamaları bozuyor. Sesler gittikçe bize doğru yaklaşıyor, tepeden aşağı doğru kalabalık bir köpek sürüsü üzerimize geliyor, ne yapacağız derken hemen bir savunma düzeni alıyoruz, herkes sopaların savrulma mesafesinde açılarak köpekleri bekliyoruz fakat yine de içimizde bir korku yok değil, hiç bu kadar kalabalık bir köpek sürüsü ile karşılaşmadık şimdiye dek, sanki köyün tüm köpekleri ipini koparmış bize doğru geliyor, iyice yaklaştıklarında birimiz nasıl olduysa ya korkudan ya da refleks olarak can havliyle bağırmaya başlıyor, bir anlık şaşkınlıktan sonra hepimiz bir ağızdan çok sesli müzik korosu gibi bağırmaya başlıyoruz, bağırıyor, uluyor ağzımızdan geleni ardımıza koymuyoruz, ortalık sesten geçilmiyor, bir yanda köpek havlamaları diğer yanda bizim havlamayla karışık bağırmalarımız... neyse istenen oluyor, köpekler bu toplu feryadı duyunca az ilerimizde duruyorlar, biz de bundan faydalanıp topukları yavaştan yağlıyoruz...


......................................................................................... ..........





ALINTIDIR.......( KİŞİYE ÖZGÜ ANLATIM VAR DIYE BILGILENDIRMEK İSTEDM.. HANI BENIMLE BI ALAKASI YOK... BİLGİNİZ OLSUN)

saol paylaşım için